Recensie: De Bekentenis – Jessie Burton

Wanneer ik een mailtje krijg voor een recensie-exemplaar denk ik daar altijd best wel lang – en misschien wel te kritisch – over na. Vaak lees ik de synopsis, een eerste hoofdstuk bij een inkijkexemplaar en doe ik een beetje research naar het boek. Bij de Bekentenis kreeg ik het mailtje echter al maanden voor de releasedatum waardoor ik het deze keer dus op de gok toe accepteerde. Benieuwd of dit goed heeft uitgepakt?

De Bekentenis:
Auteur: Jessie Burton
Uitgeverij: LS Amsterdam

Synopsis
De Bekentenis, het nieuwe boek van Jessie Burton. Een krachtige en diep ontroerende roman over geheimen en verhalen vertellen, moederschap en vriendschap, en over hoe we onszelf verliezen en weer terugvinden.

In De bekentenis ontmoet Elise Morceau in 1980 de bijzondere Constance Holden. Ze is meteen diep onder de indruk van haar charme. Ze volgt de vrijgevochten schrijfster naar Los Angeles, maar voelt zich een buitenstaander in de wereld vol glamour en ambitie. Dan hoort ze een gesprek dat haar leven op zijn kop zet. Drie decennia later is Rose Simmons op zoek naar antwoorden over haar moeder, die verdween toen zij een baby was. Constance Holden is naar verluidt de laatste die haar heeft gezien. Zal de ooit zo beroemde auteur Rose kunnen geven wat zij vraagt?

boek De Bekentenis Jessie Burton
Stiekem was ik haast al om toen het boek binnenkwam, wat een cover! De kleine blaadjes reflecteren door de goudfolie en daarbij zitten er heel veel rozen verwerkt op de omslag, mijn favoriet! Wat ik ook erg leuk en origineel vind is dat de boekenlegger die erbij kwam is bedrukt op groeipapier waar zaadjes inzitten van klaprozen. Ik hou van zulke zero waste ideetjes πŸ™‚

“Hoe zou het voelen om verliefd te zijn? Elise had het idee dat ze haar hele leven op de rand van een vulkaan had getrippeld. Ze had geen idee hoe diep die vulkaan was, maar hij zat vol met iets krachtigs, iets wat ze nog nooit had mogen aanschouwen. In die duistere diepte bevonden zich veel gelukkige zielen, maar ook veel dodelijke getroffenen.”

Mijn mening

De Bekentenis gaat over drie vrouwen in twee tijden. In 1982 volgen we Elise en in 2017 Rose met beide als verband Constance, ook wel Connie genoemd. Elise is vooral een vrouw waarvan je weinig hoogte krijgt. Ze weet niet wie ze is en is verliefd op een vrouw die juist precies weet wie ze is en alles voor elkaar lijkt te hebben. En dan is er Rose. Een vrouw die vaak anderen voor haar laat beslissen en haar leven laat leiden door andere mensen. Haar hele leven draait om haar moeder, of beter gezegd het niet hebben van. Wanneer ze de kans krijgt om eindelijk antwoorden te vinden in haar zoektocht naar wat er met haar moeder is gebeurd pakt ze die met beide handen aan. Beetje bij beetje zie je steeds meer overeenkomsten tussen de twee verhalen. En hoop je het mysterie van de moeder van Rose te kunnen ontrafelen. Door de afwisseling van de twee tijden had ik dan ook vaak moeite om te stoppen met lezen. Ik moest en zou alle puzzelstukjes hebben, maar het verhaal van de ene persoon stopte vaak op een cruciaal moment waar je weer verder ging met de ander.

Dit verhaal ging naar mijn gevoel vooral veel over het vraagstuk waar bijna iedereen wel mee worstelt, namelijk het uitzoeken van wie je bent. Gedurende het boek leef je dan ook erg mee met Rose omdat het zo herkenbaar is. Het niet weten wie je bent, wat je aan het doen bent en de zoektocht naar jezelf. Want wie wil je zijn en durf je ook echt de keuzes te maken voor jezelf om die persoon te kunnen zijn? Om je niet achter iemand of iets te verschuilen en te realiseren dat dit jouw verhaal is. Die jij mag schrijven en creΓ«ren. Voor mij hakte dit verhaal er persoonlijk wel in. Samen met de veeltallige mooie quotes vond ik dat de Bekentenis buiten een roman ook veel gelijkenissen had met het feelgood genre. De schrijfster Jessie Burton geeft je met de Bekentenis dan ook mee dat het okΓ© is als je niet weet wat je aan het doen bent. Het komt wel.

“Je kunt elke dag gebukt gaan onder de taak om in leven te blijven, het hoofd boven water te houden. Maar toch wil je verder, want dit is het verhaal dat jij creΓ«ert. Zo imperfect, soms zo verkeerd en ongelukkig. En als dan eindelijk de bubbels van licht komen, die door hun openingen bollen als helder zonlicht laten zien, en er plots een hele planeet van geluk losbarst waarmee je onder je ribben rondloopt – dan dringt het tot je door. Je hebt al die tijd in de duisternis gestaan om dit moment van verlichting te ervaren. ”

Bedankt LS Amsterdam voor dit recensie-exemplaar.

Bestel de Bekentenis bij Bol.com

recensie De bekentenis Jessie Burton

2 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Jennifer schreef:

    Mooie recensie Dionne. Klinkt als een interessant verhaal!

    1. eyeloveprint schreef:

      Dank je wel! ☺️

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *